“Ze was zo’n toffe, goedlachse dame”: eerste bezoekers tekenen rouwregister voor Margriet Hermans in Oud-Turnhout

“Ach Margriet, de rozen zullen blijven bloeien. Ook al zien we jou nu niet meer.” De 83-jarige Paula Couwenberg was één van de eersten die donderdagmiddag naar lokaal dienstencentrum Eigenaard in Oud-Turnhout trok om via afscheid te nemen van zangeres Margriet Hermans. Tot woensdag 17 juni kunnen dorpsgenoten en fans er terecht om iets neer te schrijven in het rouwregister.

De regen viel met bakken uit de hemel in Oud-Turnhout toen donderdagmiddag om 13 uur het rouwregister voor Margriet Hermans werd geopend in lokaal dienstencentrum Eigenaard in Oud-Turnhout. Margriet woonde al vele jaren in de Aastraat in Oud-Turnhout. Het was voor het gemeentebestuur dan ook een logische beslissing om een rouwregister neer te leggen. “Wij voelden aan sociale media dat er vraag naar was. Ook zelf heb ik telefoontjes gekregen van inwoners of er geen rouwregister werd gelegd. Ik vond het belangrijk om daar gevolg aan te geven. Daarom zijn we meteen in actie geschoten om een rouwregister te openen”, vertelt burgemeester Peter Hannes.

Het rouwregister ligt tot woensdag 17 juni ter beschikking tijdens de openingsuren van lokaal dienstencentrum Eigenaard, aan de Koning Boudewijnlaan 80. Op weekdagen is dat van 9 tot 17.30 uur, in het weekend van 13.30 tot 17.30 uur. “Recht tegenover LDC Eigenaard bevindt zich begrafenisondernemer Schillebeeckx. Daar kan men maandagavond tussen 19 en 21 uur gaan groeten. Onze vrijwilligers gaan Eigenaard die avond langer open houden. We hopen dat ook dan veel mensen het rouwregister zullen vinden, en hier even napraten bij een koffie.”

Goede vriendin: Ondanks het regenweer zakten donderdagmiddag al enkele mensen af naar Eigenaard om het rouwregister te ondertekenen. Eén van hen was de 83-jarige Paula Couwenberg. ‘Ach Margriet, de rozen zullen blijven bloeien. Ook al zien we jou nu niet meer. Maar je blijft diep in mijn hart. Mijn medeleven voor heel de familie en heel veel liefs’, pende zij neer in het boek. Margroet zat diep in mijn hart.

Ze was een goede vriendin. De laatste jaren hadden we niet zo veel contact meer. We sloegen nog wel eens een praatje bij de bakker of de beenhouwer, maar vroeger hadden we heel veel contact”, vertelt Paula. “Ik kende haar via een sportvereniging, en weet nog hoe haar zangcarrière begonnen is nadat ze bij ons in het koor was komen meezingen voor een trouwfeest in de kerk. Nadien zijn we contact blijven houden. Ik heb ook een paar keer de opnames bijgewoond van haar programma in Middelkerke. Na afloop dronken we dan een borreltje.”